Morane-Saulnier to cała seria samolotów, które były oznaczane różnymi literami alfabetu. Myśliwska wersja - typ N - tej maszyny wywodziła się z jednomiejscowego, nieuzbrojonego typu H, który po raz pierwszy został zaprezentowany w czerwcu 1914 roku na zlocie w Wiedniu. Po wybuchu wojny na samolocie tym zainstalowano odbijacze pocisków na łopatach śmigła i wyposażono w karabin maszynowy Hotchkiss. Samoloty te służyły w eskadrach MS 12 i MS 49, oraz nieliczne egzemplarze na Froncie Zachodnim. Pierwsze zestrzelenie na tym typie samolotu zanotowano już 15 stycznia 1915 roku, którego „autorem" był Eugene Gilbert z eskadry MS 49. W eskadrze tej latał również i został zestrzelony 31 stycznia 1915 roku na Morane Saulnier Adolphe Pegoud - wynalazca wielu figur akrobacyjnych. Natomiast w eskadrze MS 12 latał na tych samolotach francuski as Jean Navarre, który swe pierwsze zestrzelenie osiągnął na nieuzbrojonym Morane Saulnier L, strzelając z ręcznego karabinu (!). Poza podstawowym samolotem myśliwskim Morane Saulnier N, wyprodukowano kilkadziesiąt egzemplarzy zmodyfikowanej wersji I.
Morane-Saulnier N był to jednomiejscowy średniopłat konstrukcji drewnianej. Kadłub kratownicowy, oprofilowany listwami, kryty płótnem. Płaty dwudźwigarowe, drewniane. Płaty wzmocnione linkami zamocowanymi na kozłach na i pod kadłubem, bez lotek. Napęd samolotu stanowił silnik rotacyjny Le Rhone o mocy 81 KM. Wyprodukowano 49 egzemplarzy modelu N.
|
Morane-Saulnier N - prototyp.
Karabin Hotchkiss na samolocie Morane-Saulnier N.
Adolphe Pegound w Morane-Saulnierze.
|
