Nieuport 11 (16)

Nieuport 11 był samolotem typowo myśliwskim. Był mały, bardzo zwrotny i całkiem szybki jak na 82 konny silnik Le Rhone. Miał też bardzo dobre własności lotne. A ponieważ był on zminiaturyzowaną wersją Nieuporta 10, zyskał pieszczotliwy przydomek Bebe („dzieciak"). Po raz pierwszy został użyty 5 stycznia 1916 roku, a już w lutym było ich na froncie 90 sztuk. W zasadzie to dzięki niemu udało się przełamać „bicz Fokkerów"E, pomimo, że samoloty te nie posiadały jeszcze synchronizatorów. Problem ten rozwiązano dość prosto: umieszczono karabin na górnym płacie, tak, by strzelał ponad kręgiem śmigła. Dla pilota było to strasznie niewygodne, gdyż karabin Lewis, w który to był Nieuport 11 wyposażony, posiadał zaledwie 47 naboi (później 96) w magazynku. Jedynym sposobem jego wymiany było wstać w kabinie i trzymając nogami wolant zmienić bęben amunicyjny... W późniejszym okresie karabiny zaczęto mocować na „szynie Fostera", która umożliwiała ściągnięcie ich do kabiny. Z pomysłu tego chętnie korzystał np. brytyjski as - Albert Ball. Podlatywał on do samolotu wroga od doły i kierując przy pomocy szyny niemal pionowo w górę karabin, oddawał serię w bezbronny brzuch przeciwnika, będąc przez niego całkowicie zasłoniętym.

W drugiej połowie 1916 roku zaczęto montować do Nieuporta 11 mocniejszy, 110 konny silnik Le Rhone. Wersję tą oznaczano jako Nieuport 16. Ten model nie różnił się niczym innym od Nieuporta 11. Z uwagi na większą masę silnika, Nieuport 16 stracił trochę na własnościach lotnych. Postanowiono więc zwiększyć dla poprawy sytuacji nieco powierzchnię nośną. Z paroma drobnymi modyfikacjami wprowadzono wkrótce kolejny model Nieuport 17. Produkowany był również rozpoznawczy Nieuport 12.

Nieuport 11 był jednomiejscowym, jednosilnikowym półtorapłatem myśliwskim o konstrukcji mieszanej. Przód kadłuba wykonany był z rur stalowych, a tył z drewna w postaci kratownicy krytej płótnem. Płaty: górny dwudźwigarowy, dolny jednodźwigarowy z lekkim wzniosem, kryte płótnem. Słupki w komorze płatów w kształcie litery V, drewniane. Usterzenie z rurek stalowych, kryte płótnem. Brak statecznika pionowego, jedynie pływający ster kierunku. Oprócz jednego karabinu Lewis, samolot mógł być uzbrojony w rakiety Le Prieur, przeznaczone do niczenia balonów.