Morane-Saulnier L (P)

Bracia Robert i Leon Morane wraz z Raymondem Saulnier założyli w 1911 roku wytwórnię samolotów. Pierwsze ich samoloty Morane-Saulnier H i G zaczęto produkować już w 1912 roku. W 1913 zaprojektowano wersję L, w której płat górny umieszczono ponad kadłubem. Samolot był dwumiejscowy i został nazwany Morane-Saulnier "Parasol". Maszyna nie miała lotek, a usterzenie było pływające. Równolegle zaczęto produkować ulepszoną wersję P - z klasycznym usterzeniem, lotkami, opływowym kadłubem i kołpakiem śmigła. To właśnie na Morane-Saulnier L Roland Garros po raz pierwszy zainstalował karabin z deflektorami na łopatach śmigła i 1 kwietnia zestrzelił niemiecki samolot. W trakcie produkcji samolot Morane-Saulnier L udoskonalono dodając lotki i klasyczne usterzenie. Nowa wersja została nazwana Morane-Saulnier LA. W samoloty Morane-Saulnier L, LA i P było wyposażonych sześć eskadr francuskich i dwie brytyjskie. Ogółem powstało ok. 600 egzemplarzy Morane-Saulniera L i LA, oraz 585 Morane-Saulniera P. Samoloty używano do końca 1916 roku.

Morane-Saulnier L (LA) był to jedno lub dwumiejscowy górnopłat rozpoznawczy lub myśliwski konstrukcji drewnianej. Kadłub i płaty kryte płótnem. Napęd samolotu stanowił silnik rotacyjny Gnome lub Le Rhone o mocy 80 KM. Samolot uzbrajano w karabin Hotchkiss, który umieszczano na górnym płacie. A w wersji dwumiejscowej karabin umieszczano w kabinie obserwatora.